Otyłe dziecko

„Dzieci tyją na potęgę”, „Nadwaga i otyłość – epidemia XXI w.”, „Zahamujmy otyłość wśród dzieci”. Znasz to? Wiele podobnych haseł co jakiś czas wypływa.

Jak dla mnie dietetyka to niesamowite, że większość otyłych dzieci i młodzieży dostarcza zadziwiająco niewielkiego nadmiaru energii w stosunku do zapotrzebowania (poniżej 100 kcal/dzień).

Oznacza to, że musi upłynąć stosunkowo długi czas złego i nadmiarowego odżywiania, by dziecko stało się otyłym.

TYLKO 100 KCAL/DZIEŃ WIĘCEJ NIŻ POTRZEBUJESZ

=

OK. 5KG W GÓRĘ W MASIE CIAŁA

Zła wiadomość jest taka, że otyłe dziecko to bardzo często otyły dorosły. Zwłaszcza dotyczy to nastolatków w tzw. krytycznym okresie rozwoju otyłości czyli w wieku 10-15 lat. Dzieci z nadwagą i otyłe wówczas, mają ponad 75% ryzyko pozostania otyłymi w dorosłości.

To jak to się dzieje, że dzieci tyją? Kiedy to się dzieje?

W naszym życiu mamy okresy krytyczne w rozwoju, w których ryzyko wystąpienia określonego zaburzenia jest większe.

Jest to związane ze specyfiką dojrzewania adipocytów (komórek tłuszczowych) i rozwoju tkanki tłuszczowej oraz innych czynników np. hormonalnych czy związanych z życiem wewnątrzpłodowym.

 

90% otyłości występującej w dzieciństwie i młodości to otyłość pierwotna, związana z nadmiarem spożywanych kilokalorii.

 

Pierwszy okres krytyczny:     

Począwszy od drugiego/trzeciego trymestru ciąży, po urodzeniu pierwsze trzy lata.

Tak, już podczas ciąży rozwój tkanki tłuszczowej przebiega bardzo szybko.

Znaczenie tu ma fakt czy mama przejada się czy odwrotnie jest niedożywiona. Stąd obecne hasło „jedz dla dwojga nie za dwoje”.

Już po urodzeniu, dzieci karmione wyłącznie piersią mają po 6 miesiącu życia znacząco mniejsze BMI od ich rówieśników karmionych w sposób mieszany lub tylko mlekiem modyfikowanym. Nic dziwnego, że WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) w obliczu epidemii otyłości promuje jako cel wyłączne karmienie piersią przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka. Co ważne, utrzymanie karmienia piersią dłużej niż rok, stanowi ważny czynnik ochronny przed rozwinięciem otyłości w późniejszym czasie.

Warto jednak zaznaczyć, że „otyłość niemowlęca” stosunkowo rzadko przetrwa do okresu dorosłości, stwierdzenie „wyrośnie z tego” w przypadku maluszków ma uzasadnienie. Niestety, tylko w przypadku maluszków.

Drugi okres krytyczny:       

Okres dojrzewania płciowego czyli po 10 r.ż. aż do 18-20 r.ż.

W tym okresie, ponownie następuje wzrost wielkości i liczby komórek tłuszczowych.

Niestety jest to również okres, kiedy nasze dzieci zaznaczają coraz bardziej swoją integralność, a rówieśnicy mają coraz większe znaczenie. Z badań wynika, że

70-80% młodzieży z otyłością będzie otyłymi dorosłymi.

Co znaczące, istotnie wzrasta tu również ryzyko wystąpienia wielu powikłań jak choroby niedokrwiennej serca, cukrzycy typ 2, a także niektórych rodzajów nowotworów.

Z doświadczenia mamy dorosłego mężczyzny, mam pewność, że wprowadzając dobre nawyki od najmłodszych lat, ryzyko otyłości minimalizujemy do minimum. Nawyki wprowadzone w tym okresie w sposób świadomy przekładają się na wybory jakich dokonuje dziecko samodzielnie. Nawet jeśli wydaje nam się ,że dziecko nie chce nas słuchać, że ucieka i odwraca się. Nawet jeśli neguje to, co mówimy.

Pamiętam rozmowę z mamą jednego z kolegów mojego syna. Byłam bardzo tym zdziwiona, bo mój negujący i nie słuchający syn, podczas wizyty u kolegi, dał całej rodzinie wykład na temat czytania etykiet. Miał wówczas 12 lat. A ja pomyślałam warto było mu to wszystko tłumaczyć.

Oczywiście otyłość związana jest z wieloma czynnikami zarówno psychicznymi jak i ilościowo-jakościowymi. Począwszy od sposobu odżywiania mamy podczas ciąży, masy urodzeniowej dziecka. Skończywszy na uwarunkowaniach środowiskowych czy społecznych.

Co może wpływać na powstanie otyłości u dziecka:

– sytuacja ekonomiczna rodziny,

– aktywność marketingowa producentów żywności, którzy w reklamach umiejętnie uwypuklają pozytywne aspekty nie do końca zdrowych produktów,

– nieprawidłowo zbilansowana dieta,

– nieregularnie spożywane posiłki i duże odstępy między nimi,

– częste podjadanie między posiłkami,

– aktywność fizyczna,

– „ucieczka w jedzenie” w sytuacjach niepowodzenia, zawiedzionych oczekiwań i konfliktów w rodzinie.

 

Ile w takim razie powinno zjadać dziecko?

[dane mają charakter orientacyjny]

WIEK ŚREDNIE ZAPOTRZEBOWANIE NA ENERGIĘ [kcal] w zależności od płci i dokładnego wieku
6 m.ż.-12 m.ż. 600-800
1-3 r.ż. 850-1250
4-7 r.ż. 1250-1600
7-10 r.ż. 1600-2000
11-14 r.ż. 2000-2800
15-18 r.ż. 2500-3400

 

Ogólnie chłopcy mają większe zapotrzebowanie kaloryczne a dziewczynki mniejsze.

 

Pamiętaj, nawyki kształtujesz od narodzin dziecka.

Ty wybierasz co dziecko je [rób to świadomie], dziecko decyduje ile zje i czy zje.

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

“My first thought was, who am I to teach?”

– Mary Kate McDevitt, Skillshare teacher with 50,000 students

WATCH VIDEO

TRUSTED BY OVER 6000+ STUDENTS

Join our community of students around,the world helping you succeed.

GET STARTED

 “ You don't need a whole ecommerce system to sell your online courses. Paypal, Stripe payment methods integration can help you sell your courses out of the box. In the case you wanna use WooCommerce, this awesome WordPress . ”